การถือศีลอดในเดือนเราะญับ: ขุมทรัพย์ที่ซ่อนเร้นสำหรับเหล่านักรัก
ในบรรดาอะมั้ลและการงานที่เป็นมุสตะฮับ การถือศีลอดในเดือนเราะญับนั้นมีความสำคัญและโดดเด่นเป็นพิเศษ การปฏิบัติศาสนกิจนี้ (การงานภาคอิบาดะห์นี้)ไม่ใช่เพียงแค่การงดเว้นจากการกินและดื่มเท่านั้น หากแต่เป็นการเคลื่อนไหวทางจิตวิญญาณเชิงกลยุทธ์ที่ทำให้ผู้ศรัทธาแข่งขันและต่อสู้กับนัฟส์ของตนเอง และนำมาซึ่งผลตอบแทนที่เหนือกว่าการคำนวณธรรมดาของมนุษย์
บรรดาอะห์ลุลบัยต์(อ) ได้อธิบายถึงผลตอบแทนอันน่าอัศจรรย์ของการถือศีลอดในเดือนนี้ โดยได้มอบ แผนที่ขุมทรัพย์แห่งพระผู้เป็นเจ้าแก่ชาวชีอะฮ์ ขุมทรัพย์ที่มีกุญแจสำคัญคือการถือศีลอด (การละเว้นจากสิ่งที่ฮาลาล (อาหารที่อนุญาต) เพื่อให้ได้รับพรหรือความโปรดปรานอย่างไม่มีขีดจำกัด
จากการศึกษาคำรายงาน(ริวายะห์) แสดงให้เห็นว่า การถือศีลอดในเดือนนี้ นอกเหนือจากผลตอบแทนเชิงปริมาณแล้ว ยังส่งผลลึกซึ้งต่อจิตวิญญาณและแม้กระทั่งชะตากรรมของแต่ละบุคคลในโลกหน้าด้วย
หนึ่งในผลบุญที่โดดเด่นที่สุดของการถือศีลอดในเดือนเราะญับ คือการดึงดูดความพอพระทัยและการอภัยโทษจากพระผู้เป็นเจ้า อิมามศอดิก (อ.) กล่าวไว้ในฮะดิษที่มีค่าบทหนึ่งว่า
وَ مَنْ صَامَ مِنْ رَجَبٍ يَوْماً إِيمَاناً وَ احْتِسَاباً اسْتَوْجَبَ رِضْوَانَ اللَّهِ الْأَكْبَرَ وَ أَطْفَى صَوْمُهُ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ غَضَبَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أَغْلَقَ عَنْهُ بَاباً مِنْ أَبْوَابِ النَّارِ
“ผู้ใดถือศีลอดหนึ่งวันในเดือนเราะญับ ความโกรธของพระเจ้าจะห่างไกลไปจากเขา และประตูแห่งนรกจะปิดลงสำหรับเขา”
ฮะดิษบทนี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่า การถือศีลอดในเดือนเราะญับไม่เพียงแต่เป็นการกระทำที่ดีเท่านั้น แต่ยังถือเป็นเกราะป้องกันการลงโทษจากพระเจ้าอีกด้วย
ในหะดีษอีกบทหนึ่ง ท่านนบี (ศ็อลฯ) ถือว่าผลบุญของการถือศีลอดในเดือนนี้เทียบเท่ากับการล้างบาปเจ็ดสิบปี
การตีความเช่นนี้แสดงให้เห็นว่าเดือนนี้เป็นโอกาสพิเศษที่จะชำระล้างอดีตให้หมดสิ้นและเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยประวัติศาสตร์ใหม่แห่งชีวิตที่สดใส
ในระดับที่สูงขึ้น ริวายะห์ต่างๆ ได้กล่าวถึงการเติมเต็มความต้องการทางโลกและโลกหน้าของผู้ที่ถือศีลอดในเดือนเราะญับ อิมามมูซา อัล-กาซิม (อ.) กล่าวว่า
رَجَبٌ نَهَرٌ فِي الْجَنَّةِ أَشَدُّ بَيَاضاً مِنَ اللَّبَنِ وَ أَحْلَى مِنَ الْعَسَلِ مَنْ صَامَ يَوْماً مِنْ رَجَبٍ سَقَاهُ اللَّهُ مِنْ ذَلِكَ النَّهَرِ
“เราะญับเป็นชื่อของแม่น้ำสายหนึ่งในสวรรค์ที่ขาวกว่าน้ำนมและหวานกว่าน้ำผึ้ง ผู้ใดถือศีลอดหนึ่งวันในเดือนเราะญับ เขาจะได้ดื่มจากแม่น้ำนั้นอย่างแน่นอน”
อุปมาที่สวยงามนี้ ได้แนะนำการถือศีลอดว่าเป็นสิ่งที่มีค่าและต้นทุนที่ดีเลิศสำหรับโลกหน้าและเป็นแหล่งปัจจัยแห่งความอิ่มเอิบในวันพิพากษา
ยิ่งไปกว่านั้น บางริวายะห์ยังกล่าวถึงการเติมเต็มความต้องการและริสกีอันแผ่ไฟศาลของผู้ที่ถือศีลอดในเดือนนี้
สิ่งนี้บ่งชี้ถึงความเชื่อมโยงอย่างลึกซึ้งระหว่างการเสริมสร้างมิติทางจิตวิญญาณและผลกระทบที่จับต้องได้ในชีวิตทางวัตถุ ราวกับว่าผู้ที่ถือศีลอดในเดือนเราะญับได้ทำพันธสัญญากับพระเจ้าของเขาว่า ในการตอบแทนการถือศีลอดของเขา พระเจ้าของเขาจะคลายปมในชีวิตของเขา
แต่ประเด็นสุดท้ายคือ การถือศีลอดในเดือนเราะญับควบคู่ไปกับเดือนชะอ์บาน และเราะมาฎอน ในหลายๆ ริวายะห์ ชี้ให้เห็นว่า ทั้งสามเดือนนี้เชื่อมโยงกันอย่างแยกไม่ออก และการถือศีลอดในเดือนเหล่านี้จะนำมาซึ่งผลบุญมากมายเป็นสองเท่า
อิมามศอดิก (อ.) อ้างคำกล่าวของท่านนบี (ศ็อลฯ) ว่า
وَ إِنَّ رَجَبَ شَهْرُ اللَّهِ وَ شَعْبَانَ شَهْرِي وَ شَهْرَ رَمَضَانَ شَهْرُ أُمَّتِي
“เราะญับเป็นเดือนของพระเจ้า ชะอ์บานเป็นเดือนของฉัน และเราะมะฎอนเป็นเดือนของประชาชาติของฉัน”
ดังนั้น การถือศีลอดในเดือนเราะญับจึงเป็นก้าวแรกในกระบวนการทางจิตวิญญาณสามเดือน นั่นคือ“เดือนของพระเจ้า” นำไปสู่ “เดือนของท่านนบี (ศ็อลฯ)” และสิ้นสุดใน “เดือนของประชาชาติ”
กระบวนการวิวัฒนาการทางจิตวิญญาณนี้แสดงให้เห็นว่า การถือศีลอดในเดือนเราะญับไม่ใช่เพียงแค่การกระทำที่เป็นมุสตะฮับอย่างเดี่ยว หากแต่เป็นการเตรียมความพร้อมของจิตวิญญาณเพื่อรับพรและความโปรดปรานที่ยิ่งใหญ่กว่าในเดือนต่อๆ ไป
ใช่แล้ว การถือศีลอดในเดือนนี้เป็นการฝึกฝนความอดทนและการพัฒนาตนเองเพื่อไปสู่การเลี้ยงฉลองของอัลลอฮ์ในเดือนเราะมะฎอน
