เดือนรอมฎอน คือเดือนแห่งการยืนหยัดเพื่อการเชื่อฟังและการเคารพภักดีพระเจ้า
การขัดเกลาตนเองจะเริ่มต้นด้วยการยืนหยัด (กิยาม) เพื่อพระเจ้า โดยการตัดสินใจที่จะต่อต้านความชั่วและความปรารถนาของอารมณ์ฝ่ายต่ำ ในช่วงเดือนรอมฎอนมนุษย์จะสามารถเปิดเส้นทางใหม่ในชีวิตทางจิตวิญญาณของตนได้
ในบทดุอาอ์เมื่อเข้าสู่เดือนรอมฎอน ท่านอิมามซัจญาด (อ.) เรียกเดือนนี้ว่า “เดือนแห่งการยืนหยัด (กิยาม)” อันที่จริง เดือนรอมฎอนเป็นเดือนแห่งการยืนหยัด (ชะฮ์รุลกิยาม) เพื่อการเชื่อฟังและการเคารพภักดีพระเจ้า
ในคืนแรกของเดือนรอมฎอน ท่านศาสดามุฮัมมัด (ซ็อลฯ) วิงวอนขอต่อพระเจ้าเพื่อทำให้ท่านเข้มแข็งในการถือศีลอดและการยืนหยัดในทางของพระเจ้า :
اللَّهُمَّ فَقَوِّنَا عَلَى صِيَامِنَا وَ قِيَامِنَا
“ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า! โปรดทำให้เหล่าข้าพระองค์เข้มแข็งในการถือศีลอดและการยืนหยัด (เพื่อการเคารพภักดี) ของเหล่าข้าพระองค์” (อิกบาล บิลอะอ์มาล, เล่ม 1, หน้า 146 )
การยืนหยัดและการใช้เวลาในเดือนรอมฎอนเพื่อทำอิบาดะฮ์ (นมัสการต่อพระผู้เป็นเจ้า) มีประสิทธิภาพและภาคผลมากกว่าช่วงเวลาอื่นของปีถึงเจ็ดสิบเท่า ในการอธิบายถึงเดือนรอมฎอน ท่านศาสดา (ซ็อลฯ) กล่าวว่า :
وَ مَنْ أَدَّى فِيهِ فَرْضاً كَانَ لَهُ ثَوَابُ مَنْ أَدَّى سَبْعِينَ فَرِيضَةً فِيمَا سِوَاهُ مِنَ الشُّهُورِ
“และผู้ใดกระทำนมาซภาคบังคับประจำวัน (วาญิบ) ในเดือนนี้ เขาจะได้รับผลบุญ 70 เท่าของผู้ที่กระทำนมาซภาคบังคับประจำวัน (วาญิบ) ในเดือนอื่นๆ” (อัลอะมาลี (ซอดูก), หน้า 41)
ฮะดีษทั้งหมดเหล่านี้ชึ้ให้เห็นว่าเดือนรอมฎอนเป็นโอกาสที่ดีที่สุดที่มนุษย์จะสามารถพัฒนาตนเองไปสู่ความใกล้ชิดพระผู้เป็นเจ้าได้รวดเร็วและง่ายดายที่สุดด้วยการยืนหยัดต่อต้านความปรารถนาของอารมณ์ฝ่ายต่ำและการทำอิบาดะฮ์ทั้งในยามกลางวันและในยามค่ำคืนของมัน
