ตัฟซีรกุรอาน ซูเราะฮฺ มะสัด (ตอนที่2)
ด้วยพระนามแห่งอัลลอฮฺ ผู้ทรงเมตตา ผู้ทรงปรานี
تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ
มือทั้งสองของอบีละฮับจงพินาศ และเขาก็พินาศแล้ว
ดังที่กล่าวไปแล้วในสาเหตุของการประทานซูเราะฮฺมะสัดว่า ตามความเป็นจริงแล้วซูเราะฮฺดังกล่าวนี้เป็นคำตอบให้กับคำพูดที่เลวร้ายของอบูละฮับ ซึ่งมีศักดิ์เป็นลุงของท่านศาสดา (ศ็อลฯ) เป็นบุตรของอับดุลมุฏ็อลลิบ เขาคือศัตรูตัวฉกาจของอิสลามและท่านศาสดา (ศ็อลฯ) นับตั้งแต่วันแรกที่ท่านศาสดาได้เริ่มประกาศคำสอนของอิสลามจนกระทั่งเขาได้อำลาจากโลกไป
อัล-กุรอานได้ตอบคำพูดของชายผู้มีวาจาต่ำทรามว่า มือทั้งสองของอบีละฮับจงพินาศ และเขาก็พินาศแล้ว และพบกับความหายนะที่สุด
ริวายะฮฺกล่าวว่า ได้มีชายคนหนึ่งนามว่า ฏอริก มะฮาริบีย์ พูดว่า ขณะที่ฉันอยู่ในตลาด ซิลมะญาซ (เป็นสถานที่อยู่ใกล้กับอาระฟาต ห่างจากมักกะฮฺเพียงเล็กน้อย) ฉันได้เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งเขาได้พูดกับประชาชนว่า โอ้ประชาชนทั้งหลาย พวกท่านจงกล่าวว่า ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮฺเถิด ทันใดนั้นฉันได้เห็นประชาชนไล่ขว้างปาเขาด้วยก้อนหินที่ศีรษะและส้นเท้า จนส้นเท้าของเขาได้มีเลือดไหลออกมา พวกเขาได้ตะโกนใส่ชายหนุ่มคนนั้นว่า โอ้พวกเรา อย่าไปฟังเขา เขากำลังพูดโกหก อย่าไปเชื่อเขาเด็ดขาด
ฉันได้ถามพวกเขาว่า ชายหนุ่มคนนี้เป็นใคร ?
พวกเขาตอบว่า เขาคือมุฮัมมัด เขาได้เพ้อเจ้อ ว่าตัวเขาคือศาสดา ส่วนชายผู้สูงอายุคนนี้คืออบูละฮับ เป็นลุงของเขาและได้พูดว่า เขา (มุฮัมมัด) พูดโกหก
อีกริวายะฮฺหนึ่งกล่าวว่า ทุกครั้งเมื่อมีอาหรับต่างแดนเดินทางมามักกะฮฺพวกเขาจะไปพบกับอบูละฮับ และในฐานะเขาเป็นญาติกับท่านศาสดา (ศ็อลฯ) และมีอายุมากกว่า เขามักพูดจาดูถูกท่านศาสดาให้คนอื่นฟังเสมอ สิ่งที่เขาพูดเป็นประจำคือ มุฮัมมัดเป็นนักมายากล ซึ่งที่พวกเขาไม่เคยเห็นท่านศาสดา (ศ็อลฯ) มาก่อนได้คล้อยตามคำพูดของอบูละฮับและได้กลับไป บางกลุ่มที่มาเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้นจากอบูละฮับพวกเขา พูดว่า พวกเราจะไม่ยอมกลับจนกว่าจะได้พบกับเขา (มูฮัมมัด) อบูละฮับพูดว่า ขณะนี้พวกเรากำลังจะหลงไปกับอาการประสาท บ้าคลั่งของเขาแล้ว ขอความตายจงประสบแก่เขา
จากริวายะฮฺดังกล่าวสามารถเข้าใจได้ว่า อบูละฮับเองก็ติดตามดูท่านศาสดาเหมือนกับเงาตามตัว เขาจึงไม่ละเว้นการขัดขวางท่านศาสดา (ศ็อลฯ) โดยเฉพาะอย่างยิ่งคำพูดที่ต่ำทรามและสกปรกอย่างยิ่งของเขาที่ได้ทิ่มแทงและเชือดเฉือนท่านศาสดา (ศ็อลฯ) ตลอดเวลา ด้วยเหตุนี้เองจะเห็นว่าตลอดอายุไขของอบูละฮับเขาได้ตั้งตนเป็นศัตรูกับท่านศาสดาและอิสลาม ดังนั้นอัล-กุรอานจึงได้กล่าวสาปแช่งเขากับภรรยาว่าจงประสบกับความพินาศและเขาได้ประสบเช่นนั้นจริง
