อิสลามต่อต้านชีวิตทางโลกหรือไม่?
คำถามนี้อาจเกิดขึ้นในความคิดของเราหลายคนว่า ถ้าโลกนี้เลวร้ายและน่าตำหนิ แล้วทำไมพระผู้เป็นเจ้าจึงทรงสร้างมันขึ้นมาและทรงทำให้เราดำเนินชีวิตอยู่ในมัน? ในขณะที่เราควรจะต้องรู้ว่า ศาสนาอิสลามนั้นไม่เคยต่อต้านโลกและการดำเนินชีวิตอยู่ในมัน และโดยพื้นฐานแล้ว หากโลกนี้เลวร้าย พระผู้เป็นเจ้าจะไม่ทรงสร้างมันขึ้นมา การละทิ้งโลกและการหันหนีจากชีวิตและสิ่งประทาน (เนี๊ยะอ์มัต) ต่าง ๆ ของพระผู้เป็นเจ้าที่มีอยู่ในโลกนั้นเป็นสิ่งที่น่าตำหนิอย่างยิ่ง โดยที่อิมามมูซา กาซิม (อ.) ได้กล่าวไว้ในวจนะหนึ่งของท่านว่า :
لَيْسَ مِنَّا مَنْ تَرَكَ دُنْيَاهُ لِدِينِه
“คนที่ละทิ้งโลกของเขาเพื่อศาสนาของเขานั้นไม่ใช่ส่วนหนึ่งจากเรา”
แล้วเหตุใดจึงตำหนิโลกและการหลงโลกถึงเพียงนี้?
แนวทางของอิสลามสำหรับการใช้ประโยชน์จากโลก
คำพูดทั้งหมดของศาสนาอิสลามและบรรดาผู้นำของอิสลาม ถูกสรุปไว้ในประเด็นนี้ที่ว่า เราควรจัดการกับโลกและประเด็นรอบข้างในระดับหนึ่งให้อยู่ในกรอบของการเชื่อฟังพระผู้เป็นเจ้า เราจะต้องปรับปรุงชีวิตทางโลกนี้ให้อยู่ในกรอบที่จะไม่ทำลายปรโลกของเรา เราควรจะต้องใช้ประโยชน์จากโลกและสิ่งประทาน (เนี๊ยะอ์มัต) ต่าง ๆ ของพระเจ้าทีมีอยู่ในมัน แต่ไม่ใช่ด้วยหนทางที่เป็นบาป ไม่ใช่ผ่านการกดขี่และการอธรรมต่อผู้คน ไม่ใช่ด้วยหนทางที่ต้องห้าม (ฮะรอม) ในมุมมองของอิสลามและบรรดาอิมาม (อ.) ผู้บริสุทธิ์ โลกที่ถูกตำหนิและไม่เป็นที่น่าพึงพอใจนั้นคือโลกที่บดบังความศรัทธาและความเชื่อของคนเราในลักษณะที่ความรัก ความหลงไหลต่อโลกและการบรรลุถึงมันจะกลายเป็นสาเหตุของการสูญเสียความศรัทธาและความเชื่อของบุคคล การไม่เชื่อฟังและเป็นปฏิปักษ์ต่อพระผู้เป็นเจ้า
อุมัร อิบนิซะอัด เพื่อที่จะบรรลุสู่อำนาจการปกครองทางโลก และเพื่อที่จะได้นั่งบัลลังก์ผู้ปกครองเมืองเรย์ เขาพร้อมที่จะยืนเผชิญหน้ากับท่านอิมามฮุเซน (อ.) ในวันอาชูรอและพร้อมที่จะสังหารท่านอิมาม (อ.) และบรรดาสหายของท่านด้วยวิธีที่ชั่วร้ายที่สุด และเพื่อที่จะทำให้ภารกิจของตนในกัรบะลาเสร็จสิ้นสมบูรณ์นั้น เขาได้ตะโกนก้องออกมาว่า :
مَنْ يَنْتَدِبُ لِلْحُسَيْنِ ع فَيُوَاطِئُ الْخَيْلَ ظَهْرَه
“ใครบ้างที่จะอาสานำม้าขึ้นไปเหยียบย่ำร่างของฮุเซน?”
ด้วยเหตุผลดังกล่าวนี้ ท่านศาสดามุฮัมมัด (ซ็อลฯ) กล่าวถึงความรักและความหลงไหลต่อโลกว่า :
حُبُ الدُّنْيَا رَأْسُ كُلِّ خَطِيئَة
“ความรักหลงไหลต่อ (ชีวิตทาง) โลกนี้ คือบ่อเกิดของความผิดบาปทั้งมวล”
ท่านอมีรุ้ลมุอ์มินีน อะลี บินอบีฏอลิบ (อ.) ก็ได้กล่าวในเรื่องนี้ว่า :
إن جَعَلتَ دِينَكَ تَبَعاً لدُنياكَ أهلَكتَ دينَكَ ودُنياكَ وكُنتَ في الآخرةِ مِن الخاسِرينَ ، إن جَعَلتَ دُنياكَ تَبَعاً لِدينِكَ أحرَزْتَ دِينَكَ ودُنياكَ وكُنتَ في الآخرةِ مِن الفائزينَ
“หากท่านทำให้ศาสนาของท่านตามหลังโลกของท่าน ท่านจะทำลายทั้งศาสนาของท่านและโลกของท่าน และท่านจะเป็นหนึ่งในผู้ขาดทุน แต่ถ้าหากท่านทำให้โลกของท่านตามหลังศาสนาของท่าน ท่านก็จะรักษาทั้งศาสนาของท่านและโลกของท่านไว้ได้ และท่านจะเป็นหนึ่งในผู้ประสบความสำเร็จในปรโลก”
