อิคลาศและความบริสุทธิ์ใจ “หัวใจหลัก” ของการทำอิบาดะห์

21

อิคลาศและความบริสุทธิ์ใจ “หัวใจหลัก” ของการทำอิบาดะห์

อิคลาศ คือ การทำให้ความตั้งใจของเราบริสุทธิ์ ปราศจากความโสมมทั้งหลาย (หมายถึงจะต้องไม่มีกลิ่นอายของบุคคลอื่นที่นอกเหนือจากพระเจ้าอยู่ในความตั้งใจนั้นเลย) สิ่งนี้เองที่อิสลามต้องการจากผู้ศรัทธา ไม่ว่าจะทำกิจการใดก็ตาม หากผู้ศรัทธามีสิ่งนี้ก็จะทำให้เขาได้รับชัยชนะ และหากไม่มีสิ่งนี้ก็ถือว่าเป็นการขาดทุนอย่างยิ่ง

เพราะเหตุนี้อัลกุรอานจึงให้การสนับสนุนและส่งเสริมในเรื่องนี้โดยกล่าวไว้ในหลายโองการด้วยกัน

  1. และพวกเขามิได้ถูกบัญชาให้กระทำอื่นใดนอกจากเพื่อเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์ เป็นผู้มีเจตนาบริสุทธิ์ในการภักดีต่อพระองค์ (อัล – บัยยินะฮ์ โองการที่ 5)
  2. พึงทราบเถิด การอิบาดะฮ์โดยบริสุทธิ์ใจนั้นเป็นของอัลลอฮ์องค์เดียว  ( อัซ – ซุมัร โองการที่ 3 )

ในหนังสือ อุซูล กาฟีย์ รายงานจากท่านอิมามริฎอ ว่า : ท่านอิมามอาลี กล่าวว่า : ขอแสดงความยินดีกับผู้ที่ทำอิบาดะฮ์และขอดุอาด้วยความบริสุทธิ์ใจต่อพระเจ้า หัวใจของพวกเขาไม่ได้หมกมุ่นอยู่กับสิ่งที่พวกเขาได้เห็นและพบเจอ สิ่งที่พวกเขาได้ยินไม่อาจทำให้พวกเขาหลงลืมพระเจ้าได้ และพวกเขาไม่อิจฉาริษยาในสิ่งที่ผู้อื่นได้รับ

ท่านอิมามซอดิก (อ.) ได้อรรถาธิบายโองการที่พระองค์ตรัสว่า “ เพื่อจะทดสอบพวกเจ้าว่า ผู้ใดบ้างในหมู่พวกเจ้าที่มีผลงานดียิ่ง ” ( อัล – มุลก์  โองการที่ 2 ) โดยกล่าวว่า : การประกอบกิจการงานมาก ๆ ไม่ใช่เป้าหมายของโองการนี้ แต่ด้วยความตั้งใจอันบริสุทธิ์ที่ต่อพระเจ้าพร้อมทั้งการยำเกรงต่อพระองค์เท่านั้นที่จะนำไปสู่เป้าหมายและชัยชนะที่แท้จริงได้ 

หลังจากนั้นท่านอิมามซอดิก (อ.) ยังกล่าวอีกว่า การยืนหยัดทำกิจการใดกิจการหนึ่งเพื่อทำให้เกิดความบริสุทธิ์ใจ ย่อมมีความสำคัญกว่ากิจการนั้นเสียอีก  ดังนั้นการงานที่ทำด้วยความบริสุทธิ์ใจจึงหมายถึง การงานที่ทำเพื่อพระเจ้าเพียงพระองค์เดียวโดยไม่มุ่งหวังคำขอบคุณจากใครทั้งสิ้น และการมีเจตนารมณ์ที่บริสุทธิ์ต่อพระเจ้า ดีกว่าตัวของงานเสียอีก ดังนั้นพึงทราบเถิด การกระทำก็คือการตั้งใจ(เหนียต) นั่นเอง   หลังจากนั้นท่านก็ได้อ่านโองการที่พระองค์ตรัสว่า “จงกล่าวเถิดมุฮัมมัด ทุกคนจะกระทำไปตามรูปแบบของเขา”  (ซูเราะฮ์ อิสรอ โองการที่ 84)

มีรายงานจากท่านอิมามบาเก็ร กล่าวว่า : ไม่มีบ่าวคนใดที่เขาประกอบกิจการงานด้วยความความตั้งใจอันบริสุทธิ์ต่อพระเจ้า นอกเสียจากว่า พระองค์จะทรงทำให้เขาไม่หลงใหลในโลกดุนยา  ทำให้เขาตาสว่างรู้จักแยกแยะสิ่งถูกผิด  ประทานวิทยปัญญาในหัวใจของเขา และทำให้สิ่งที่เขาพูดออกมาเปี่ยมไปด้วยวิทยปัญญา